Sieci bezprzewodowe w standardzie IEEE 802.11b/g znajdują użycie przede wszystkim w sieciach biurowych oraz dodatkowo przy budowie hotspotów. Nowoczesne punkty dostępowe (AP) w paśmie 2,4 GHz umożliwiają na budowę WLAN o bardzo wykwintnych możliwościach.
Sieci bezprzewodowe 802.11b/g działające w nielicencjonowanym paśmie 2,4 GHz to najstarsze i najpopularniejsze standardy umożliwiające transmisję bezprzewodową.
Charakterystyka pasma 2,4 GHz
Pasmo 2,4 GHz posiada 13 częściowo zachodzących na siebie kanałów radiowych. Tylko 3 z nich nie pokrywają się. Może to stwarzać kłopoty wynikające z zakłóceń pochodzącymi od innych sieci i urządzeń działających w tym paśmie. Dlatego na dzień dzisiejszy wdraża się sieci w tym paśmie o zasięgu nie większym niż kilkaset metrów w celu ograniczenia wpływu zakłóceń.
Zastosowania sieci bezprzewodowych 2,4 GHz
Sieci bezprzewodowe 2,4GHz w większości wypadków stosowane są na potrzeby sieci biurowych i hotspotów. Wykorzystywane są zarówno w postanowieniach zewnętrznych jak i do budowy sieci wewnętrznych w budynkach. Dzieje się tak głównie ze względu na niskie koszty wdrożenia i duży wybór urządzeń klienckich w tym paśmie. Na rynku dostępne są punkty dostępowe działające w trybie klienckim, karty radiowe PCI, mPCI, PCMCIA, USB. Na popularność tego standardu wpłynął również fakt, że jest on obsługiwany przez telefony komórkowe, PDA i laptopy.
Access Point (Punkt dostępowy)
Powszechne korzystanie sieci WLAN zaowocowało bardzo dużą różnorodnością punktów dostępowych (AP) tworzących sieć bezprzewodową. Pośród AP można wyróżnić dwie priorytetowe kategorie:
AP - klasyczny punkt dostępowy, który można określić jako radiowe przedłużenie sieci LAN. W tym przypadku każdy AP jest całkowicie autonomiczny oraz dodatkowo potrzebuje spersonalizowanej konfiguracji. Stosowany jest zazwyczaj w niewielkich i średnich sieciach.
Light AP - inna jego nazwa to port radiowy to urządzenie, które pełni rolę modemu radiowego. Jego misją jest tylko emisja i odbiór sygnału radiowego. Cała “logika” systemu zawiera się w kontrolerze, który steruje i kontroluje pracę wielu portów radiowych. Posiada to na celu zmniejszenie kosztów punktu dostępowego poprzez wyeliminowanie kosztownych układów elektronicznych realizujących zaawansowane funkcje , a oprócz tego scentralizowanie kontrolowania. Jest to zwłaszcza niebagatelny parametr w rozległych sieciach.
Nowoczesne punkty dostępowe posiadają bardzo bogate sposobów konfiguracji. Priorytetowo przydatna jest możliwość budowy wielu wirtualnych sieci bezprzewodowych za poradą jednego urządzenia AP. Każda z tych wirtualnych sieci może mieć inny sposób autoryzacji i uprawnienia dla użytkowników do niej podłączonych.
Standardy b i g - podstawowe różnice
Jako 1-wsza powstała odmiana standardu „b”, w przyszłości pojawił się „g”. Obydwie odmiany działają w tym samym zakresie częstotliwości. „B” umożliwia na transmisję z prędkością 11Mb/s, „g” - 54Mb/s. Parametr „prędkość transmisji” nie jest bardzo podobny z rzeczywistą przepustowością w warstwie TCP/IP. Realnie w warunkach idealnych w standardzie „b” udaje się zyskać transfery rzędu 600 kB/s, w standardzie „g” natomiast do mniej więcej 3 MB/s. Standard „g”, jest kompatybilny w dół z „b” co znaczy, że urządzenia w standardzie „g” mogą współpracować ze starszymi urządzeniami „b”.